Hué - Hanoi

De Boarding lounge van het vliegveld van Hué.

Cadeautje voor Manon

Vanmiddag heb ik lekker op een terras gezeten, een cola en een pilsje gedronken en zinnige dingen opgeschreven. 

Vandaag is Manon jarig en ik wilde haar feliciteren op een beetje leuke manier. Ik had al wat videootjes geprobeerd (er is echt een goede reden waarom ik geen  videoblogs gebruik), dus bedacht ik wat anders. Ik was niet tevreden over wat ik wel had, maar ging toch op zoek naar een internetcafé. 

Onderweg liep ik voorbij één van de erg vele bars (waar de Vietnamezen luidruchtig van zich laten horen), stopte, liep terug en ben naar binnen gegaan. Ik vertelde de jongen achter de counter, wat ik wilde. Om een of andere reden aarzelde hij, maar toen ik hem quasi-smeekte zei hij dat het wel kon. Hij leidde me naar een kamertje en omdat ik me opeens afvroeg waar ik terecht was gekomen, maakte ik mijn verzoek nog eens duidelijk. Hij bevestigde het lachend en verwees me naar binnen.

Het was geen bar met een podium, maar een gebouw met kamers waarin je met eigen vrienden lekker los kunt gaan. Of alleen, kan ook. De kamer bestond uit 3 banken met kunststof kussens in rond een tafel, een eigen wc, een discobol en een karaokeset (met afstandsbediening in plastic ;). Er viel een last van mijn schouders. Ik zou gewoon alleen zijn, want ik had toch verwacht dat een paar Vietnamezen verveeld naar me zouden kijken.

Hij vroeg of ik ook wat wilde drinken en een pilsje leek me wel een goed idee. Hij kwam met 6 halve liters aan. Zo wanhopig zag ik er toch niet uit? Hij mocht er 5 weer meenemen. Gelukkig was die ene wel lauw.

Uit een boek heb ik een toepasselijke song gekozen en het resultaat plaats ik misschien nog wel. Hahahaha. Ze maken je stem trouwens vals. Misschien dat dronken Aziaten dan toch wel kunnen zingen.

Kookles, Food from Hué

Ik heb vanochtend kookles gehad. Eerst naar de markt. Om 8 uur al. Hoewel dat redelijk laat is, aangezien de markt al om 4 uur begint.  Mijn kokkin kocht groente, vlees en garnalen en legde van alles uit over hetgeen ze kocht en wat er in de buurt lag. 

Na de markt terug naar restaurant Waterland (echt waar :). Achterin was een tafel ingericht waar we gingen koken. Zij en nog een meisje demonstreerden en ik kon daarna aan de slag. We maakten 3 gerechten. Banh Khoai (een pannenkoek met Hué pindasaus), Nem chay (loempiaatjes op 2 manieren klaargemaakt, met een vissaus) en Bun Bo Hué (miesoep met rundvlees). 

Telkens als een gerecht klaar was, aten we het samen op. Dwz het was redelijk veel en we kregen het ook niet op. Een vierde gerecht was er ook nog (met vis), maar het was te veel om ook nog op te eten. Ik heb van alle 4 de recepten, dus dit stukje Vietnam neem ik in elk geval mee naar huis. 

Maandag heb ik nog een kookles. Dan Food from Hanoi. Die van vandaag was klein van opzet; ik was de enige deelnemer in een klein restaurantje. Die van maandag lijkt groter en is nogal wat duurder. Deze was in elk geval erg leuk.

Maandverband

Het maffe bij het maandverband incident, was dat ik de enige was die het zag gebeuren. Ik moest er hard om lachen. De Franse vrouw niet. Ze reageerde hetzelfde als bij het flesje water. Toen de oude vrouw (het was een tandeloos krom klein vrouwtje) haar aanraakte met het pakje maandverband, rukte ze haar arm weg en bond het vrouwtje in. Ik ben haar blijven volgen. Ze lachte zelf niet. Ik kon niet zien dat ze er schik in had. Het leek alsof ze serieus was. Ze had het pakje gevraagd aan een ander oud vrouwtje, die het uit haar winkelvoorraad haalde. Onderling heb ik ze ook niet zien lachen. Als ze al de draak met haar staken, was dat niet te zien. Dat heb ik trouwens Vietnamezen helemaal niet zien doen met toeristen. Of nu juist wel?

Pagodes en graftombes

Vandaag ben ik met een boot en veel andere toeristen met een gids langs enkele belangijke pagodes en graftombes van keizers die in de 19e eeuw (de dynasty eindigde in 1931).

Veel foto's gemaakt. Als je je er een beetje in verdiept is het interessant. De meeste gebouwen zijn echter slecht onderhouden of weggebomadeerd. UN organisaties hebben wel eea hersteld, maar dit vormt een schril contrast met de oude gebouwen en ruïnes er naast.

Overal waren ook weer de opdringerige verkopers. Onder de toeristen was ook een Franse vrouw die ik allen maar erg chagrijnig heb zien kijken. Ze reageerde nogal bot tegen een oude vrouw die haar water wilde verkopen. De vrouw liep weg en kwam terug met een pakje maandverband. :)))

Rondje Hué

Na aankomst heb ik om de hoek gegeten, bij een tentje die Hang Me heet. Ik heb me door de naam niet laten tegenhouden. Alles wat ik op de menukaart met foto's aanwees schudde Me haar hoofd. Dit gerecht was erg lekker volgens haar. En dat klopte. Het was van rijstmeel en gepureerde garnalen gemaakt.



Dit is Minh. Hij fietste me naar verschillende locaties in Hué.

De cylclo rijders zijn heel handig. Ze maken gezellige praatjes met je en zijn heel volhardend. Ik vroeg Minh me naar de oude citadel te brengen. Onderweg heeft hij het gezellige praatje gehouden. Ik wilde vandaag niet zoveel, dus heb ik me lekker rond laten rijden. Wel veel voor betaald. Maar ja, 'veel' is nog steeds  relatief.

Hij bracht me naar de citadel:




De oude citadel is de plek waar de keizers vroeger woonden. Het is oud en vooral vernietigd en herbouwd. Nog steeds wordt het gerestaureerd.

Minh bracht me ook naar een huis waar Ho Chi Ming ook gewoond heeft. Naar een bonsaïtuin, waar vooral sieraden werden verkocht. En naar een markt.

Hué

Net aan gekomen in hotel.

De slaapbus

Het nieuwe rijden met comfort voor de passagier is helemaal vreemd voor de chauffeur van de Vietnamese nachtbus. En dat is zacht uitgedrukt. Noodstops. Toeteren. Plotseling uitwijken. De weg zelf werkt ook niet mee. Geloof me. Daar helpt zelfs geen rijstwijn tegen. Geloof me. Ik blijf wel in mijn ligplaats liggen, dat dan weer wel.

Hué!

Met nog een week te gaan Vertrek ik morgen verder naar het zuiden. Met de bus (soft sleeper) ga ik naar deze voormalig keizerlijke stad. Ik vertrek om 21:30 en kom er om 08:00 uur aan.