Cat Ba National Park

Vandaag heb ik Nationaal Park gezien. Om 6 uur opgestaan. Ik had een wekker gezet, maar dat is hier niet nodig. Bijna iedereen is vroeg wakker en dat zal iedereen weten ook. Met de openbare bus naar het park. Had ik nog niet gedaan en dat is leuk. Onderweg pikken we niet alleen mensen op, maar ook dozen en zakken. Die worden dan een eind verderop weer opgewacht en er uit gehaald. Jammer dat ik er niets van versta. Het is een heel sociaal gebeuren; op zo'n eiland kent iedereen elkaar natuurlijk.

De tocht door het oerwoud was redelijk zwaar. Over 5 bergen en ik heb al mijn vocht uitgezweet. Tijdens het wachten op de bus bedacht ik dat ik geen deo had opgedaan. Ik dacht aan vochtplekken rond mijn oksels.  Ha. Mijn t-shirt en broek waren van voor tot achter zeiknat. Mijn armen en benen dropen van het zweet. Mijn handen waren na een uur gerimpeld alsof ik in bad had gelegen. Heel vaak nieuwe antimug gespoten; veel muggen.  Het lag niet aan mij de andere 3 (Belg en Fransen) hadden hetzelfde. Het had nog geregend tot we er aankwamen. Hoe vochtig het was kun je ook zien aan de waas op de foto. M'n telefoon was nogal dampig van binnen. 

Zo'n jungle is wel geweldig hoor. Heel veel spinnen gezien. En groen. Vooral groen. Ik denk dat ik 5 bloemen heb gezien. En vuurrode krabben. O en ook nog anderen flora en fauna. Het was 8 km berg op en af en 7 km vlak. Lonely Planeten schrijft: 'a trekking not to be taken lightly'. Het laatste uur was zo glibberig en de rotsen zo puntig dat je daar echt niet moet komen te vallen. Let wel: er komen massa's toeristen die die ene trekking doen. En de gids loopt hem 5x per week, jaar in jaar uit. 

Heel lekker geluncht Viet Hai (zie kaartje eerder) en met een bootje naar een strandje gevaren en gezwommen in warm water.

De schelpen

Zoals de gamba's zeer meevielen. Zo voldeden de schelpen helemaal aan de verwachting. Zeg maar.

De zonsondergang

Boottochtje

Gistermiddag heb ik op een paar terrasjes gezeten. Lekker uit de zon een pilsje en een echte espresso. De koffie die hier gedronken wordt heeft een soort mokka-achtige smaak. Wel lekker, maar een echte espresso is toch lekkerder. Ik heb wat gelezen en gekeken. 

Tegen 4 uur ben ik bij het water gaan zitten. Een soort boulevard. Op een bankje. Ik heb foto's en filmpjes gemaakt.  Toen het wat begon te schemeren kwam er een man naar me toe en bood aan me voor 50 rond te varen. Ik dacht een moment na. Er liggen 5 drijvende restaurants in de haven en ik was van plan daar te eten. Voor ik iets kon zeggen verlaagde hij zijn prijs. Dat was wel erg snel. Ik ging al gebarend akkoord dat hij me naar het restaurant zou brengen, ik daar eten en hij me weer terug bracht. Ik had gelezen dat dat 60 kost. Hij ging akkoord en bleef met zijn armen het rondje te varen. Ik ging een hoge trap de kade af aan boord van zijn motorbootje. 

Hij voer een wel heel groot rondje. Hij gebaarde naar voren en de lucht. Tegen de tijd dat we uit de haven waren kleurde de lucht al wat rood. Hij maakte buiten de haven een grote ronde naar rechts. In de verte zag ik een strand (goed te weten, daar mijn Spaanse vrienden vanuit Sapa naar toe). En de zonsondergang was inmiddels al goed te zien. De rotsen werden zwart,  de lucht kreeg alle blauwe kleuren met roden. Zo mooi!! En het bootje ronkte verder. Ik zat voorop met een soort King of the world-gevoel. 

Af en toe wees hij me op rotsformaties. We voeren langs boten, een visser die een net binnen haalt. Het werd steeds donkerder. Het was me wel duidelijk dat hij dit vaker deed. Op het juiste moment een toerist oppikken en niet moeilijk doen over de prijs. Ik had al bedacht dat ik hem meer zou geven. Hij maakte de ronde af door links van de haven te gaan en weer terug om de drijvende restaurants heen. Hij bracht me niet daarheen en ging terug naar de trap waar we aan boord gingen. 

Ik betaalde hem niet dubbel, maar 100. Ik klopte hem op de schouder en pakte hem beet. We lachtten  Zo royaal als ik dacht dat ik was, vroeg hij er nog eens 20 bij. Hoewel dat in feite erg veel is, is het maar relatief. Ik bedoel, ik gaf 200 voor 2 lullige tasjes aan een Black Hmong vrouw... Er liepen 3 vrouwen langs die nieuwsgierig waren wat er gebeurde. Hij vertelde enthousiast dat hij me had rondgevaren met de zonsondergang, helemaal daar en daar langs. (Soms hoef je de taal helemaal niet te spreken om het te kunnen volgen) Ze keken nog verbaasd. Ze liepen uiteindelijk door, waarbij ik het idee had dat ze de 20 extra wel veel vonden. Ik niet. We lachten beiden tegen elkaar. Hij was in een soort extase en gebaarde dat hij aan boord ging slapen. Hij was binnen voor die dag. Gaaf contact met alleen maar gebaren en wat klanken. 

Ik heb op land een heerlijke viscurry gegeten. Op een terras met een ventilator die af en toe wind langs blaast en heb me weer verwonderd over mensen die zich ergeren dat ze niet snel genoeg geholpen worden (waarna ze heel rustig weglopen, zonder haast). Al zittend en mensen kijkend zit ik hier echt te genieten. Ik lach naar veel mensen die langs zo'n terras lopen.  Echt heel erg gaaf. Naar m'n hotel gelopen en vroeg gaan slapen. Hoewel 22:30 hier niet meer vroeg is. 

Hier ben ik

Als ik even vanuit de ruimte zie waar ik ben krijg ik toch weer een extra lekker gevoel in mijn buik. ;P

Bij het boompje is ( ergens) de ingang van het nationaal park; http://en.wikipedia.org/wiki/Cat_Ba_National_Park.

Vuilnismensen

Het afval wordt in niet voorgeschreven wijze in de goot van de weg gezet. Er zijn mensen die karton er tussen uit vissen (nat karton ligt vaak te drogen in de zon en ik heb al karrevrachten karton-sjouwers voorbij zien komen), anderen weer groente (voor een restaurant) of andere zaken. Deze man of vrouw veegt de boel bij elkaar. Anden halen het weer op met een soort hand-container. De straten worden goed schoon gehouden op die manier.

Cat Ba, hotel aan de haven

Nieuw hotel gezocht. De beste budget hotels zijn te duur. Ze gaan richting 30 euro. Aangezien ik niet zoveel wil besteden ben ik het dorp uitgelopen en daar gezocht. Ik liep langs winkels en huizen en een hotelletje. De benedenverdieping is de woonkamer met achterin een trap naar oa de kamers voor de verhuur.

Ik stond in de deuropening en zag een erg oude vrouw opde bank. De riep richting achterkant en een man en vrouw kwamen er aan. De gebaarden me binnen, nadat ik mijn slippers bij de deur moest uit doen. De badslippers voor binnen die ze me aanboden waren veel te klein. Grappig.

Ik heb de lamer genomen. Hij is wel aan de achterkant van het pand. De kamer met uitzicht heeft 2 bedden. Die wilden ze me niet geven.

06:45

Ik type dit geheel tegen mijn gewoonte in om deze tijd. Het hotel is heel erg vroeg wakker. En dat mag ik weten ook. Het is niet een hotel zoals je je dat voorstelt. Volgens mij ben ik de enige westerling. En de meeste toeristen zitten aan zee. Dwz aan de haven. Er is veel lawaai. Al voor 6 uur werd er over de gang en het trappenhuis geschreeuwd. De zoon (denk ik) zit in de kamer naast mij, op de 3de verdieping. Het ligt in een straat buiten de kustlijn. Ik ga straks een ander hotel zoeken. Dat wordt lastig, vanwege het grote aantal Vietnamese bezoekers, maar die gaan vandaag allemaal weer weg.

Gisteravond sliep ik vroeg. Dus ik kan het hebben.

Cat Ba, zaterdagavond

Gisteren rond 6 uur bij mijn huidige hotel aan gekomen. Ik was 24 uur onderweg geweest en heb echt het eerste de beste gepakt. De Karaoke stond zo hard aan dat we elkaar niet konden horen. De prijs was verdubbeld omdat in het weekend veel Vietnamezen hierheen gaan om weekend te vieren.

Na een douche voelde ik me een stuk prettiger en ben de straat van mijn hotel uitgelopen. Het was DRUK. Het krioelde van de mensen. Kinderen van 3 tot 5 jaar werden vermaakt met botsauto's. Ze reden continu iedereen tegen de schenen. Zoveel bedrijvigheid heb ik nog niet eerder gezien hier. Restaurants afgeladen met schreeuwende families. Ik was verbaasd hoe gezellig al ze het hadden. Veel resaurants hadden grote aquaria staan met zwemmende zeebeesten. Ik ben in één van de niet al te netjes ogende restaurants gaan zitten. Kreeg de kaart en bestelde iets waar in het Engels 'vis' bij stond. De ober verzekerde me 'no fish'. Die zal op geweest zijn. Hij stond erop dat ik het gerecht erboven koos. tegen mijn voorkeur in (zacht uitgedrukt) koos de tôm; gamba's met tamarinde. Lekkurr! Geen spoor van de smaak zoals ik die ken. Omdat ik nooit gamba's eet had ik geen ervaring met het pellen. Het uit elkaar trekken ging best goed. Gelukkig heb ik altijd goed opgelet ;) Ik heb een foto van de resten (kijk bij meer foto's).

24 uur reizen

Om van Sapa naar Cat Ba te komen ben ik 24 uur onderweg geweest. Zonder veel slaap. De trein naar Hanoi bleek met houten banken, met tussen het hout een cm ruimte. Ze heten daarom ook 'hard seats'. De banken zijn in zitjes van 4 plaatsen opgesteld, met een klein tafeltje bij het raam.

Om mij heen Vietnamezen die op de grond, op de banken en over elkaar heen liggen. Ik heb het grootste deel op een bankje proberen te slapen, maar dat lukte niet echt. Achter mij zat een sport Mongoolse krijger die in blote body rechtop heeft zitten slapen. Ondanks dan weer koude airco, dan weer erg warm is hem dat wel gelukt. Aan de andere kant van het gangpad lagen 4 vrouwen die hun koopwaar (in plastic zakken) overal tussen de bagage borgen. Onder mijn bank lagen 2 loodzware durian vruchten.

In Hanoi met een taxi naar een geldautomaat (de enige met een Maestro logo) om geld te pinnen voor mijn verblijf op Cat Ba. Daarna met de taxi naar een adres waar ik werd opgepikt door een minibusje. Na 5 uur rijden kwamen we in Ha Long aan. Daar werden tickets geregeld en konden we met zo'n 25 mensen aan boord.

Deze boottocht was een tocht van 3 dagen. Ik en nog 2 stapten echter op Cat Ba niet weer aan boord. We wisten dat niet, maar hebben toch het eerste deel van hun trip meebeleefd; een grot bekeken (niet verrassend) en bij een drijvend vissersdorp even rond gekeken. Het is een verzameling vlotten met soms een huisje erop en soms een open hutconstructie (zeg maar). De boot voer tussen de kalmste en rotsen door die tientallen meters boven zee uitsteken. Echt heel gaaf.

Op Cat Ba 30 km in een meest verrotte bus door de bergen gereden. Erg heet. Erg moe. Ik ben het 1ste hotel ingelopen die ik zag. Na douchen dorp ingelopen.


Deze boottocht was een tocht van 3 dagen. Ik en nog 2 stapten echter op Cat Ba niet weer aan boord. We wisten dat niet, maar hebben toch het eerste deel van hun trip meebeleefd; een grot bekeken (niet verrassend) en bij een drijvend vissersdorp even rond gekeken. Het is een verzameling vlotten met soms een huisje erop en soms een open hutconstructie (zeg maar).

Op Cat Ba 30 km in een meest verrotte bus door de bergen gereden. Erg heet. Erg moe. Ik ben het 1ste hotel ingelopen die ik zag. Na douchen dorp ingelopen.

Regen

Om een lang verhaal kort te maken, ik zit onder een luifel. In Lao Cai 100 meter van het station. Het hoooost. De trein vertrekt anderhalf uur later. Ik ben door de hoteleigenaar achtergelaten bij een familie met een voor-hun-deur-winkel (die nu binnen staat). De stroom valt regelmatig uit en gaat weer aan. Ik vermaak me prima in al die bedrijvigheid.