Mr. Cabdriver

Dus ik ben met het vliegtuig naar Hanoi gevlogen. Goh, wat is dat een verademing. De nachtelijke tochten in bewegende voertuigen (trein en bus) zijn me niet goed bevallen. Nu hoefde ik alleen maar een uur te wachten, een uur te vliegen en een uur in de taxi te rijden.

De taxirit had iets korter gekund. Ik heb weer aan Marieke's opmerking 'de leukste ervaringen zijn de onverwachte, als er iets mis gaat' gedacht.

Op aanraden van zowel mijn vorige als mijn nieuwe hotel (ik had telefonisch gereserveerd), had ik de naam en het adres van het hotel op een papiertje geschreven en aan de taxichauffeur laten zien. De chauffeur was een jaar of 20 en sprak geen woord Engels. Behalve het woord 'beautiful', toen hij mooie meisjes op straat zag. Hij slingerde daar nogal bij en reed al wat roekeloos, maar omdat het verkeer in Vietnam overwegend langzaam rijdt, maakte ik me geen zorgen op de achterbank.

Hij bekeek het papiertje en kende het adres niet. Hij belde (http://www.youtube.com/watch?v=33LTaXldIL8), wat bij toeval opnam, omdat die zo hard in de tfn schreeuwde. We reden een uur. Ik kreeg de indruk dat hij toch niet wist waar het was, dus ik laat met mijn lang-leve-de-iPhone de kaart zien met de pin van de locatie van het hotel. Hij voelt nattigheid, want hij maakt woeste gebaren. Hij blijft toch zoeken in de buurt waar we zijn en vind het adres waar geen hotel staat. Het is een buitenwijk van Hanoi. Hij belt weer en het wordt duidelijk. Er zijn twee straten met dezelfde naam.

Een taxichauffeur rijdt in Hanoi al behoorlijk gewaagd. Maar een nijdige taxichauffeur nog veel gewaagder. Het verwonderde me echt dat hij niets of niemand heet geraakt. Hij kreeg dingen voor elkaar die ik niet voor mogelijk had gehouden. Bijv. bij een kruising van 3 á 4 banen brommers, bussen en auto's, zonder te stoppen links afslaan. Zij stopten stuk voor stuk, of beter: minderden allemaal vaart en reden om ons heen. Was best gaaf. En dat dan tig keer achter elkaar.

Onderweg heeft hij zijn frustratie en woede ook meermalen op peil gehouden door op mijn papiertje iets toe te voegen. Zijn woede werd wel vervelend. Uiteindelijk begreep ik dat bij mijn adres de toevoeging 'nga' ontbrak. Ik keek nog eens op de website van het hotel en daar stond de toevoeging niet. Zijn rijstijl wilde ik graag filmen, maar wilde hem ook niet provoceren.

Veel km's later kwamen we bij het juiste hotel aan. Omdat ik geen $5 extra wilde betalen (we waren 15 overeengekomen) nam hij me mee het hotel in. Na een felle discussie met het hotelpersoneel accepteerde hij uiteindelijk toch de helft extra die ik bereid was meer te betalen. Hij snapte mij ook wel, alleen moet hij het verschil met zijn salaris bijleggen.

Toen hij weg was vertelde de receptioniste dat de toevoeging 'steeg' betekent. Op de site stond idd 'lane' achter het adres. Had ik niet opgeschreven, maar vraag me af of het Engelse woordje iets veranderd had.

Nu de adrenaline weg is valt het allemaal wel mee. Maar om het niet voor niets te hebben getypt plaats ik het toch.

Wel een erg leuk hotel trouwens. Ik zit hier mijn 3 laatste nachten in Vietnam.

24 uur reizen

Om van Sapa naar Cat Ba te komen ben ik 24 uur onderweg geweest. Zonder veel slaap. De trein naar Hanoi bleek met houten banken, met tussen het hout een cm ruimte. Ze heten daarom ook 'hard seats'. De banken zijn in zitjes van 4 plaatsen opgesteld, met een klein tafeltje bij het raam.

Om mij heen Vietnamezen die op de grond, op de banken en over elkaar heen liggen. Ik heb het grootste deel op een bankje proberen te slapen, maar dat lukte niet echt. Achter mij zat een sport Mongoolse krijger die in blote body rechtop heeft zitten slapen. Ondanks dan weer koude airco, dan weer erg warm is hem dat wel gelukt. Aan de andere kant van het gangpad lagen 4 vrouwen die hun koopwaar (in plastic zakken) overal tussen de bagage borgen. Onder mijn bank lagen 2 loodzware durian vruchten.

In Hanoi met een taxi naar een geldautomaat (de enige met een Maestro logo) om geld te pinnen voor mijn verblijf op Cat Ba. Daarna met de taxi naar een adres waar ik werd opgepikt door een minibusje. Na 5 uur rijden kwamen we in Ha Long aan. Daar werden tickets geregeld en konden we met zo'n 25 mensen aan boord.

Deze boottocht was een tocht van 3 dagen. Ik en nog 2 stapten echter op Cat Ba niet weer aan boord. We wisten dat niet, maar hebben toch het eerste deel van hun trip meebeleefd; een grot bekeken (niet verrassend) en bij een drijvend vissersdorp even rond gekeken. Het is een verzameling vlotten met soms een huisje erop en soms een open hutconstructie (zeg maar). De boot voer tussen de kalmste en rotsen door die tientallen meters boven zee uitsteken. Echt heel gaaf.

Op Cat Ba 30 km in een meest verrotte bus door de bergen gereden. Erg heet. Erg moe. Ik ben het 1ste hotel ingelopen die ik zag. Na douchen dorp ingelopen.


Deze boottocht was een tocht van 3 dagen. Ik en nog 2 stapten echter op Cat Ba niet weer aan boord. We wisten dat niet, maar hebben toch het eerste deel van hun trip meebeleefd; een grot bekeken (niet verrassend) en bij een drijvend vissersdorp even rond gekeken. Het is een verzameling vlotten met soms een huisje erop en soms een open hutconstructie (zeg maar).

Op Cat Ba 30 km in een meest verrotte bus door de bergen gereden. Erg heet. Erg moe. Ik ben het 1ste hotel ingelopen die ik zag. Na douchen dorp ingelopen.

Padden op de markt

Zondag 1

Bijna alleen ontbeten in hotelrestaurant. Ik was de enige gast met 5 jongen en meisjes in z/w kleding, die op 3 á 4 meter veel naar mij keken en ondertussen kletsten, lachten en wachtten op andere gasten (denk ik). Het eten was lekker; ik koos voor de Vietnamees uit het buffet. Voor ik het hotel verliet, de ticket voor de trein geregeld. Hà Nôi - Lào Cai,  350.000 voor 10 uur reizen. ; )

Ik ben naar de markt gelopen. Een km boven het meer.  Ik beweeg me al gemakkelijker over straat. De truc is erg langzaam lopen, goed opletten en de tegemoet komende brommerrijders aankijken en in hetzelfde trage tempo doorlopen. Zij gaan dan wel om je heen. Dit geldt bij het oversteken, maar ook als door de straat loopt. De stoep is vol, dus je loopt vooral langs de goot.

Zondag 2

De markt was niet 1 grote plek, maar allemaal kleine straatjes waar vis, garnalen, kreeften, levende padden (filmpje komt later), groenten, fruit en meer werd verkocht. Ik ben er traag doorgelopen en vooral goed geroken. De geuren zijn echt geweldig. Zeer indringend en divers. 

Achterop een brommer naar de Literatuur Tempel gegaan. Leuke ervaring. De tempel is een toeristische attractie en dat is het. Ik had geen lange broek aan. De regels buiten zeggen dat je uit respect met lange broek moet gaan. Meer dan de helft loopt met korte broek en slippers. Vergelijk: als je mobiel afgaat tijden het bidden, maak je eerst het gebed af voordat je opneemt en bellend wegloopt. Respect. 

Weer met dezelfde brommerman naar old city gereden. Foutje: niet opnieuw prijs afgesproken. Hij wilde toch echt meer hebben voor deze even lange rit. Les geleerd. 

Loempia's gegeten (die zijn toch niet te vergelijken met de NLse). De tempel in het Hoan Kiem meer bezocht. Rugzakje gekocht (North Face (echt?), aircomfort, 40+ liter, €8,50. Bij het hotel aangekomen, lag m'n ticket klaar. Gedouched en straks eten en vroeg naar bed.

Nog één dag in Hanoi

Morgen wilde ik met de trein naar het noorden reizen. Het is er wel tijd voor en het wordt rond Hanoi 2 weken regenachtig. Hoewel de voorspellingen wat meevallen ga ik toch maar naar Sapa. De toeristinfo van het hotel keek wel wat raar toen ik zei dat ik geen haast had en graag overdag met de trein wil reizen. De reis van 8 uur, vind doorgaans 's nachts slapend plaats. Ze kon het wel, niet, toch wel en toch weer niet regelen. De trein vertrekt om 6:15 uur. Vroeg op dus en van te voren kaart lopen, want om die tijd is er nog geen loket open. Morgen dus alsnog regelen en iets anders gaan doen.

Tropisch buitje

Slecht weer op komst

Pho Ba

Een kom Pho Ba. Een specialiteit van het land; noodle soep, met rundvlees. Erg lekker. Het schijnt dat Pho Ba op verschillende manieren kan worden klaargemaakt en het recept steeds geheim is.

Hoan Kiem meer II

Ik heb 2 lessen Engels gegeven. Ze introduceerden zich als studenten die Engels leren door met toeristen praten. Met een jongen, die al goed Engels sprak, heb ik een leuk gesprek gehad. Later sprak ik een meisje die me vroeg haar uitspraak te corrigeren, terwijl zij uit een lesboekje voorlas. Ze sprak verder geen Engels en op alle vragen kwam geen reactie, laat staan een antwoord.

Hoan Kiem meer

Bij het Hoan Kiem meer. Ik ging zitten op een bankje en begon met lezen. Na een bladzijde kwam de een na de ander me vragen of ik wat wilde kopen. Tot 3 keer toe wilde iemand mijn slippers poetsen (ze zijn van leer, dat wel). Er kwam een 'toeristenjongetje' waarschuwen dat ze wel 200.000 vragen voor een klein laagje vet. Twee Vietnamese jongens op een bankje naast me lachten. De vrouw met wie ik praatte (ze bood zich als gids aan) was er van overtuigd dat ik de jongen kende.

Vanuit m'n hotelkamer

In dit hotel had ik een lekkere grote kamer. Ik ben er 1 nacht gebleven. Er mankeerde van alles aan, maar de doorslag gaf het lawaai om 7 uur van de bouw van een nieuw tussenpand.

Hier

ben ik

nu

In Hanoi

Na weken wachten, eindelijk in Hanoi! Lekker warm en zweten. Niks geen enoying customs, zoals ik regelmatig op internet las. Het zijn je niet aankijkende jongens en meisjes. Simkaart gekocht. Geld getapt. Nu op zoek naar een bus. De taxichauffeurs afgeslagen; het kan vast goedkoper dan 400.000 dong. Jawel, samen met 17 anderen ik een minibus voor 40. Die 'duizend' spreken we hier niet uit. Er zijn geen biljetten kleiner dan 1000. '33' dong is 1 euro.

Hanoi is hot in the summer time

We're talking 30 to 35 degrees Celsius at a very, very high humidity, so for a walking tour take lots of water and expect to sweat. The sweating is worth it, as the view of street life you get by covering the district on foot is fantastic. The neighborhood has over 1,000 years of history coursing through its meandering street veins, pumping with life representing both the past and present.

Ngoc Son tempel

De Ngoc Son-tempel ligt op een eiland in het noordelijk deel van het Hoan Kiem Lake. De 18de-eeuwse tempel is opgedragen aan de geleerde Van Xuong, generaal Tran Hung Dao, die in de 13de eeuw de Mongolen versloeg, en La To, de patroonheilige van de artsen. Het gebouw wordt omringd met water en is heerlijk rustig gelegen, zodat je even kunt bijkomen van alle drukke straten die rond het meer liggen. Voor de tempel ligt een pleintje waarop oude mannen spirituele spellen en het Chinese schaakspel spelen. Je ziet overal souvenir- en kunstwinkeltjes. In de tempel wordt een oude schildpadlichaam bewaard, dat volgens de overlevering van een mythische schildpad uit het Hoan Kiem Lake afkomstig is. Je bereikt het eiland via de knalrode The Huc-brug, die gebouw werd in 1885. ‘The Huc’ betekent in het Vietnamees opkomende zon.

Hanoi, old city

Hanoi, old city